Gedichtenbundel over verongelukte dansdocente Els Alderliesten'Verbeelding is onvervreemdbaar en een leven aanwezig'

Redactie 23-05-2021
Foto: CWJan Alderliesten met de door hem geschreven dichtbundel Els in Wonderland met 42 gedichten ter nagedachtenis aan zijn verongelukte dochter Els Alderliesten.

"Dat mensen weten dat er eens in Maassluis een sprankelende vrouw heeft geleefd, een geliefd dansdocente, die helaas door een tragisch ongeluk tijdens een werkvakantie in Namibië is overleden."

door Chrit Wilshaus

Eerder schreef Maassluizer Jan Alderliesten over zijn in 2011 verongelukte dochter Els de requiemroman De dichtnabijheid der Dingen. En nu, precies tien jaar na haar plotselinge dood, een dichtbundel: Els in Wonderland. Het schrijven van de 42 gedichten is volgens de dichter zeker ook een vorm van rouwverwerking met woorden geweest. "Ik ben ervan overtuigd dat als je ergens verdriet over hebt en je haalt het verdriet weg, je ook de liefde meeneemt; dat is onherroepelijk met elkaar verbonden. Daarom dat ik die gedichten heb geschreven. Maar ook omdat het nu tien jaar geleden is dat ze verongelukte en ik na het schrijven van het boek over haar nog met vragen en emoties rondliep; je voelt je gewoon heel machteloos als je zoiets overkomt." Gedichten schrijft Jan trouwens al sinds zijn twintigste. "Soms rijmende, soms vrije verzen." Bij poëzie kun je met minder woorden meer zeggen. "Klopt, maar de klap komt ook harder aan." En achterop de dichtbundel schrijft Jan: 'Een kind kan je verliezen. Vrijheid. Alles kan je kwijtraken, maar verbeelding is onvervreemdbaar en een leven lang ieder moment aanwezig.'

Machteloosheid

"Er gebeuren gewoon dingen in je leven waarvan je denkt: waarom gebeurt dat nou? Vroeger stonden de mensen ook machteloos en vertelden verhalen aan elkaar en nu heet dat verhaal wetenschap maar we blijven even machteloos. Als een dokter tegen je zegt dat je een ongeneeslijke ziekte hebt, ga je net zo door de grond als iemand die eeuwen geleden naar de medicijnman ging en te horen kreeg dat hij ten dode was opgeschreven." Die machteloosheid verwoordt Jan bijvoorbeeld in het gedicht In memoriam Els. 'Wat blijft is een naam met cijfers en wat woorden geschreven op steen of in zo'n stoffig gedicht wachtend op een vreemde of bekende die jou aanraakt en optilt en je daarmee heel even tot leven licht.' "Soms heb ik trouwens ook bewust humor in de bundel gestopt."

Tegenstander tijd

"Als mensen hebben we allemaal een tegenstander van wie we van tevoren weten dat we het gevecht gaan verliezen en dat is de tijd. Het komt er eigenlijk op neer dat wie schrijft of over wie geschreven wordt (herinnerd) blijft. Ik denk trouwens dat alle schrijvers vechten op papier en dat het een gevecht tegen de tijd is. En als je dan aan me vraagt wat tijd is, zou ik het bij god niet kunnen zeggen. Dat vind ik ook zo merkwaardig. Ik ben ervan overtuigd dat we op de bodem van een raadsel leven."

"In een van de gedichten schrijf ik: de tijd staat stil en wij gaan voorbij. Zo is het. We gaan allemaal voorbij. De basis waarop je staat is zo wankel, er hoeft maar iets te gebeuren of ieder vorm van logica verdwijnt gewoon. Het is goed daar soms bij stil te staan."