'De grootste boosdoener is vochtig toiletpapier'

Redactie 11-02-2021
Glijn Langbroek in 2019 op de Furieade. Op de stand van Van Dijk bereid hij een activiteit voor die met zijn werk te maken had.
Foto: Archieffoto

"Met mensen omgaan en (soms lastige) problemen oplossen", is wat Glijn Langbroek leuk vindt aan zijn werk. En voegt hij eraan toe: "Als ik het niet leuk had gevonden, was ik allang iets anders gaan doen." Voor Maasdelta doet hij alle verstoppingen in Maassluis. En daar heeft hij soms letterlijk zijn handen vol aan.

door Chrit Wilshaus

"Van origine ben ik hovenier; ik heb tuinen aangelegd." Later komt Glijn bij de firma Buinink te werken en als dat bedrijf failliet gaat bij Van Dijk B.V. "Buinink deed alle rioleringswerkzaamheden voor Maasdelta maar toen ze failliet gingen, wilden ze mij niet kwijt en zo ging dat contract, met mij eraan 'vast', naar Van Dijk", legt Glijn uit, die benadrukt geen loodgieter te zijn. "Ik doe alleen ontstoppingswerk; een loodgieter hangt ook wastafels op en repareert waterleidingen." Om werk zit Glijn niet verlegen. Werkdagen van tien uur zijn dan ook eerder regel dan uitzonderingen. "Huurders van Maasdelta kunnen ons rechtstreeks bellen maar ook krijg ik opdrachten doorgemaild vanaf kantoor. Op wat klusjes na die zijn blijven liggen van de dag ervoor, begin ik iedere dag met een schone lei. In de loop van de ochtend 'stroomt' het dan binnen en houdt het niet meer op." Hoe bepaal je waar je het eerst naartoe gaat? "Ik maak een schatting van hoe ernstig de situatie is. Laatst had ik een verstopping op de begane grond. Die mevrouw gaf aan dat al haar afvoeren borrelden. Daar zaten vijf etages boven. Dan weet je dat dat niet kan wachten. Over het algemeen rijd ik kriskras door Maassluis en alles wat ik tegenkom, neem ik mee. Op afspraak werken is lastig omdat ik van tevoren niet weet hoe lang ik ergens werk aan heb. (Uiteraard wordt eerst gevraagd of mensen thuis zijn). En als je echt op tijd geholpen wilt worden, is de oplossing: 's ochtends als eerste of 's middags na de lunch. En ook dat lukt vaak niet eens. Gelukkig zijn mensen in Maassluis vrij flexibel." Volgens zijn vrouw herkent Glijn mensen die hem bellen vaak al voordat ze hun naam genoemd hebben."

Vochtig toiletpapier

Hoogste tijd om het over de materie zelf te hebben. U bent dus gewaarschuwd. "Over hoe een verstopping ontstaat, kunnen we lang praten. Een wc-verfrisser valt in de pot, kinderen gooien er speelgoed in, een dweil verdwijnt erin. Maar ook heb ik er afstandsbedieningen en mobiele telefoons uit gevist; je kunt het eigenlijk zo gek niet bedenken of ik heb het wel uit het toilet gehaald. Maar de grootste boosdoener is natuurlijk vochtig toiletpapier. Soms staat op de verpakking dat je het niet moet doorspoelen. Ook als de fabrikant vermeldt dat het biologisch afbreekbaar is, wil dat nog niet zeggen dat je het kunt doorspoelen want dat kan grote gevolgen hebben. De riolering van de middelste Van Beethovenlaanflat zit bijvoorbeeld helemaal vol met die doekjes. Om de drie maanden gemiddeld moet de gemeente dat schoonmaken en dat is bijna niet te doen. En toch hebben alle bewoners een brief gehad van de gemeente, waarin staat dat ze geen vochtige doekjes in de wc moeten gooien."

Pluk haar

"Een verstopping in de keuken is weer een heel ander verhaal. Dat heeft gedeeltelijk met het gebruik te maken. Maar ook mensen die hun juspan leeggooien in de gootsteen. In de badkamer is een verstopping vaak het gevolg van een pluk haar. Maar wat mij vooral de laatste jaren opvalt, zijn de systemen die ze maken in de nieuwbouwcomplexen. Doordat buizen vaak een heel eind moeten overbruggen tussen natte cel (badkamer en toilet) en de keuken en ook vaak nog waterpas liggen, is er geen sprake van stroming en ligt een verstopping op de loer omdat zo'n afvoerbuis in de loop van de jaren gewoon dichtslibt. Als ik ergens om de drie, vier maanden terug moet komen, betekent dit dat ik zo'n afvoer nooit voor de volle honderd procent schoon heb gekregen. Daar komt nog bij dat ik een verstopping in een keuken van een eengezinswoning sneller verholpen heb, dan in het gemiddelde appartement. Als ik in een eengezinswoning een verstopping heb van een keuken, duik ik onder het huis, maak de afvoer open, reinigt hem met water en dan is hij weer schoon. Maar als je in een appartement een verstopping hebt, stop je er een veer in en dan is die afvoer maar voor 60 procent schoon, dus zit er nog 40 procent in. Je kunt er namelijk niet goed bij omdat het allemaal is gestort. Vaak is het ook nog zo dat waar de afvoer de vloer ingaat, niet de wasbak zit en heb je te maken met een verloop van soms wel meer dan twee meter. Ik vraag me werkelijk af of sommige architecten bij hun ontwerp daar wel bij stilstaan?"

Geen handschoenen

Glijn kijkt eigenlijk nergens meer van op. Ook niet van een toilet dat al ruim drie weken niet meer is doorgespoeld. "Binnen een kwartier was die wc weer schoon en fris. Maar dat zijn echt wel excessen", weet Glijn die bij zijn werk trouwens nooit handschoenen aan doet. "Soms moet je ergens tot aan je ellenbogen in en handschoenen zouden dan toch vollopen", stelt Glijn nuchter. "Mensen zijn vrijwel altijd in paniek. Vaak gaat het om oudere mensen die zenuwachtig en angstig zijn dat er wat gebeurt. Dat is ook logisch want als je ooit een keer hebt meegemaakt dat de boel overliep, wil je dat liever geen tweede keer meemaken. Maar mensen zijn altijd dankbaar en als ik ergens wegga en die mensen zijn blij dat alles weer functioneert, ben ik dat ook!"

Dak als bassin

"Door piekbuien hebben we veel probleem gehad in onder meer de Scorelstraat en directe omgeving. Als het dan heel hard regende, sprongen de doucheputten op de eerste woonlagen er echt letterlijk uit en spetterde het water over de toiletpotten heen. Dat kwam omdat het oude riool onder die woningen het regenwater niet aankon. Daar wilde ik een oplossing voor verzinnen. Een hele tijd heb ik over de oplossing nagedacht. Uiteindelijk heb ik bedacht het dak als bassin te gaan gebruiken. Samen met iemand van Maasdelta ben ik het dak opgegaan en hebben we rondom de afvoeren een soort dammetjes gemaakt met daarin openingen, waardoor eerst een laag van twee centimeter water op het dak bleef staan wat dan vervolgens langzaam wegliep, waardoor er geen problemen meer waren."

Oude rioleringspijp

Wakker liggen van zijn werk, doet Glijn niet. "Ik kan snel schakelen. Wat me wel blijft bezighouden zijn problemen die ik niet heb kunnen oplossen. Zo kwam ik een keer bij een drietal woningen in de Narcisstraat, waar sprake was van stankoverlast. In die straat had Maasdelta enige tijd daarvoor alle houten vloeren door nieuwe vloeren vervangen en daaronder geïsoleerd. Het zat me dwars dat ik er niet achter kon komen waar die lucht vandaan kwam. Ook niet nadat ik al verschillende keren was langs geweest. Op een gegeven moment kwam ik erachter dat onder de fundering nog een oude rioleringspijp zat die gewoon openstond en nog wel op het riool was aangesloten. Door die dicht te smeren, die pijp was toch niet meer nodig, was het stankprobleem opgelost. De bewoners bij wie ik dat oploste, steken iedere keer nog hun duim op als ze me tegenkomen. Dat zijn leuke dingen!" Ook als hij niet aan het werk is, heeft hij oog voor zaken op straat. "Zoals een kuil in een stoep. Daar maak ik dan gauw een foto van met mijn telefoon en stuur die dan door naar de gemeente, die daar dan snel een hek omheen zet om te voorkomen dat er iemand in zou vallen."