'Niet zelden is er sprake van multiproblematiek'

Redactie 15-10-2020
Foto: CWG\u00e9 Bentvelsen, hier samen met zijn echtgenote, nam onlangs afscheid als co\u00f6rdinator van Stichting BOOM Maassluis.

"Ik ben van mening dat preventie heel erg hard nodig is, ook in Maassluis. Alle inwoners kunnen ervoor zorgen dat problemen met geld beter bespreekbaar worden en dan zullen mensen zich niet zo gauw meer schamen en eerder om hulp vragen."

door Chrit Wilshaus

Dat stelde Gé Bentvelsen onlangs bij zijn afscheid als coördinator van Stichting BOOM (budget op orde maken) Maassluis. Een rol die hij drie jaar lang met verve vervulde. Naast aandacht voor verborgen eenzaamheid zou er volgens Bentvelsen ook meer oog moeten zijn voor verborgen armoede. Dat hij ruim drie jaar geleden begon als vrijwillig schuldhulpverlener gebeurde volgens hem "eigenlijk toevallig." "Een kennis vroeg of ik hun zoon kon helpen die geldproblemen had. Zodoende kwam ik op een spreekuur van Schuldhulpmaatje terecht en daar hoorde ik dat ze nog vrijwilligers zochten."

Vuilniszakken vol

"Schuldproblemen, zijn hele nare problemen, die doorgaans voor enorm veel stress zorgen. Ook gaat het in eerste instantie niet om de schulden maar om het inkomen; dat men alles krijgt waar men recht op heeft. Niet zelden is er sprake van multiproblematiek. Een van de dingen die ik dan ook heel erg vaak heb gedaan, is verwijzen. Want als vrijwilliger kun je niet alles zelf." Mensen met geldproblemen zijn volgens Bentvelsen vaak helemaal het overzicht kwijt. "Bovendien wachten veel mensen vanwege schaamte ook te lang met hulp vragen en openen in de tussentijd geen brieven meer van instanties. Hele vuilniszakken vol met ongeopende enveloppen ben ik tegengekomen."

Zelfredzaam maken

"De bedoeling van ons als vrijwilligers is om mensen zelfredzaam te maken. Je wilt er dus alleen maar 'naast gaan zitten'. Alleen wil de realiteit nog wel eens anders zijn want niet iedereen, bijvoorbeeld mensen die beginnen te dementeren, kan dat (meer) leren. Wat helaas ook gebeurt, is dat mensen opnieuw in de problemen raken en dat je ze na een aantal jaar weer terugziet; dat is heel triest."

Erg frustrerend

De stap om hulp te vragen, is vaak heel groot maar de blijheid als mensen het gedaan hebben ook, aldus Bentvelsen. "Maar, waar is ook dat er een categorie is die vanwege alle stress afhaakt en het teveel moeite vindt allemaal. Als coördinator heb ik regelmatig meegemaakt dat schuldhulpmaatjes dat erg frustrerend vinden. Zelf vind ik dat uiteraard ook niet leuk maar ik heb wel geleerd dat dat 'part of the deal' is." Overigens verwacht Bentvelsen dat de problemen als gevolg van corona nog groter zullen worden. "Straks is de overheidssteun opgedroogd en verwacht ik meer faillissementen en dat meer mensen hun baan zullen verliezen. Maar de grote klap moet, vrees ik, nog komen."

Veel regelwerk

Dat Bentvelsen na drie jaar gaat stoppen met zijn vrijwilligerswerk als coördinator van Stichting BOOM Maassluis komt volgens hem omdat het werk hem teveel werd. "Als coördinator help je namelijk niet alleen mensen maar heb je ook ontzettend veel regelwerk te doen. Je bent eigenlijk ook een soort personeelswerker met al die vrijwilligers. Dat werd me te zwaar in mijn eentje en uit lijfsbehoud moest ik besluiten een stap terug te zetten." Dat wil echter niet zeggen dat hij zich ook in de toekomst niet meer bezig zal houden met schulphulpverlening maar wel op een andere manier. "Maar ik hou nu wel beter mijn grenzen in de gaten en beperk me in wat ik aanpak."