Ingezonden artikel: Waterlooplein; oudste markt en mooiste vintage

Redactie 20-02-2020

Vintagewinkels en online vintageshops doen het goed, maar het Waterlooplein blijft het fenomeen als het om de verkoop van hergebruikte spullen gaat. Het verhaal van het plein en over vintage, dat geen retro is.

De termen vintage en retro worden regelmatig door elkaar gebruikt, maar hebben echter niet dezelfde betekenis. Retro is het ontwerpen van producten waarbij wordt teruggegrepen op het verleden. De vormgeving is als een kopie van een eerder ontwerp. De maker heeft zich duidelijk door dat eerdere product laten inspireren, maar maakt een nieuw product. Een voorbeeld: het design van een Myomy handtas gebaseerd op een succesvol eerder en vooral ouder model. Eentje uit de jaren zestig bijvoorbeeld.

Bij vintage daarentegen wordt een eerder product hergebruikt. Er wordt niets nieuws gemaakt. Er wordt wel nieuw leven gegoten in iets wat oud is. De plek waar dat goed tot zijn recht komt is het Waterlooplein in Amsterdam dat tot op de dag van vandaag het ware walhalla voor de vintageliefhebber is.

Wie kent niet vroegere verkoopstalletjes op het Amsterdamse plein waar je in de jaren zeventig en tachtig 'omajurken' en 'omajassen' kon kopen. Waar je legerkleding kon krijgen waarvan de groene overjas met ceintuur een bekende was. Waar je voor een prikkie designerstukken kon kopen of producten met een hippielook.

Handelsplek voor Joodse straathandelaren

In 1882 werd het Waterlooplein in Amsterdam aangelegd om Joodse straathandelaren de kans te geven juist daar hun handel te drijven. Vanaf 1885 was het er iedere dag markt, behalve op zaterdag. In de oorlog verdween de ware Joodse Waterlooplein markt.

Toch bloeide zij na de oorlog weer op. De markt leek de oplossing voor de grote naoorlogse schaarste aan goederen in Amsterdam en de omliggende regio. Onder meer alle mogelijke legervoorraden vonden er gretig aftrek. In de jaren vijftig bloeide de markt helemaal op. En in de jaren erna kreeg de markt haar grote bekendheid, ook in het buitenland, vanwege alle mogelijke flowerpower en hippiekleding, handtas en laars en schoen.

Metrolijn en stadhuis beperkten de markt

Het Waterlooplein zoals veel mensen het graag zien, was vanaf dat moment een feit tot aan 1977 toen het naar een braakliggend terrein verderop moest verhuizen. Onder meer vanwege de bouw van de metrolijn waardoor de markt al eerder moest inkrimpen, moest ze nu door de komst van het stadhuis verhuizen. Bij terugkomst op de oorspronkelijke locatie, in 1988, was de markt aanzienlijk kleiner.

De Waterlooplein markt, zoals deze tegenwoordig genoemd wordt, bestaat nog altijd en is er iedere dag behalve op zondag. De kooplui zijn ware ondernemers die aan alle mogelijke regels moeten voldoen. Toch doen zij er alles aan om de oorspronkelijke sfeer van de markt te behouden.

De markt staat bekend als één van de oudste markten van Nederland. Er staan nog altijd zo'n driehonderd kramen. Een nieuwe Rains tas zul je er niet aantreffen. Het zijn vooral tweedehands boeken en vintage kleding die je treft. Inmiddels omringd door foodtrucks en andere eetgelegenheden.