De stad als sportieve uitdaging

Redactie 28-11-2019
Foto: Roger van der KraanDeze Maassluise freerunners zien in ieder obstakel in de stad een leuke uitdaging.

Freerunning of Parkour is een uit Frankrijk overgewaaide sport, waarbij over obstakels in de openbare ruimte, zoals een bankje of een muurtje, wordt gesprongen. Ook in Maassluis is er een groep die deze sport beoefend.

door Chrit Wilshaus

"Hoe vloeiender het gaat, hoe lekkerder het is", houdt trainer Ennio Fazzi de groep, in leeftijd variƫrend van twaalf tot ergens in de twintig, tijdens een training voor. Daarbij komen allerlei technieken aan bod die ook geoefend worden. Al snel wordt het uw verslaggever duidelijk dat freerunners niet zomaar wat doen en dat over alles wordt nagedacht. Bijvoorbeeld waarom je beter op je voorvoeten kunt landen. De uitleg is dat het lichaam 'de klap' van het neerkomen dan beter kan 'opvangen'. "Als we op straat trainen, krijgen we vaak commentaar. Soms positief, soms negatief. Maar respecteer altijd de regels en houd het netjes", drukt Ennio de groep op het hart. "Dan houd je de sport ook in ere." En dan is het weer tijd om een bepaalde sprong te trainen. Wat opvalt, is de enorme zelfbeheersing die de groep aan de dag legt, waarbij het hele lichaam in evenwicht is en alle ledematen met elkaar lijken te communiceren.

Mental blocks

Al gauw wordt tijdens de training duidelijk dat freerunners niet zomaar obstakels nemen. Maar ook dat iedere freerunner te maken kan krijgen met 'mental blocks'. Of iemand van de groep weet wat dat is? "Je wilt iets gaan doen maar op het laatst denk je: Nee, dit lukt toch niet", oppert een van de sporters naar het blijkt juist. En Ennio legt uit: "In je hoofd zit dan gewoon een blokkade die je een soort van stopt om die jump te maken. Het interessante van je lichaam is dat als je voor een sprong staat en daartussen is een gapend gat van zeg drie meter diep, je lichaam aangeeft dat het heel eng is maar tegelijkertijd ook dat het een uitdaging is en dat je het wel kunt. Om die faalangst te overwinnen moet je de sprong langzaam opbouwen."

Trapje of muurtje

Kiet (16) vertelt freerunning een interessante sport te vinden en er zijn ei in kwijt te kunnen. "Je kunt heel creatief zijn in deze sport en ook kan ik mij er beter door concentreren op school." Een filmpje dat Bram (ook 16) een keer op YouTube zag, bracht hem op het idee de sport eveneens te gaan beoefenen. "Toen ik die gasten in Maassluis tegenkwam ben ik een keer mee gaan doen. We hebben in principe vaste dagen dat we hier trainen. Verder hebben we een WhatsApp groep, waarmee we contact hebben met elkaar en afspraken maken."

"Soms", vult Kiet aan, "gaan we op de fiets naar Schiedam of Vlaardingen om daar te sporten." Is het voor de freerunners een uitdaging om niet ergens gewoon omheen te lopen maar er overheen te springen? "Als een ander een trapje of een muurtje ziet, ziet hij of zij gewoon een trapje of een muurtje maar wij zien het echt als een obstakel waar je overheen moet zien te komen", legt Bas uit. Kiet: "Ik vind zelf dat je nooit een excuus hebt om het niet te doen. Als je onderweg bent, heb je altijd in je hoofd: hier kun je dit en daar kun je dat doen. Soms moet ik mezelf zelfs een beetje inhouden."

Heel veel vrijheid

Sjef (12) doet ongeveer vier jaar aan freerunning. Gymnastiek vond hij altijd wel leuk op school, "maar turnen vind ik te netjes!" Wouter (25) beoefent de sport al zeker tien jaar. "Ik zat eerst op atletiek en daar was ook Ennio die hier de trainingen geeft. Hij heeft mij overgehaald het ook te gaan doen. Bij freerunning heb je heel veel vrijheid en bij atletiek zijn er juist veel regels. Ook kun je doen wat je wilt en ook hoe je iets doet, mag je zelf weten. Je begint misschien met een sprong van een meter en dat breid je dan langzaam uit." En Ennio vult aan: "En dat kun je dan weer op allerlei manieren doen. Zoals jezelf heel klein maken, of juist je been heel erg strekken. Het is maar net wat je leuk vindt en wat je stijl is. Eigenlijk zijn er heel weinig regels bij freerunning." "Voor mij is het ook een goede manier om de stress van het werk even lekker van me af te zetten en niet met wat ik de afgelopen dag heb gedaan bezig te zijn", stelt Wouter.